قلب خسته

ziba — Sat, 04 Jul 2009 09:11:18 GMT

چه بگویم؟ سخنی نیست

می وزد از سر امید، نسیمی؛
لیک تا زمزمه ای ساز کند
در همه خلوت صحرا
به روش
نارونی نیست
چه بگویم؟ سخنی نیست
***
پشت درهای فرو بسته
شب از دشنه دشمنی پر
به کنج اندیشی
خاموش
نشسته ست
بام ها
زیرفشار شب
کج،
کوچه
از آمدو رفت شب بد چشم سمج
خسته ست
***
چه بگویم ؟ سخنی نیست

در همه خلوت این شهر،آوا
جز زموشی که دراند کفنی
نیست
ونذر این ظلمت جا
جزسیا نوحه شو مرده زنی
نیست

ورنسیمی جنبد
به رهش نجوا را
نارونی نیست
چه بگویم؟
سخنی نیست

ziba — Fri, 24 Apr 2009 11:07:49 GMT

هان ای شب شوم وحشت انگیز
تا چند زنی به جانم آتش ؟
یا چشم مرا ز جای برکن
یا پرده ز روی خود فروکش
یا بازگذار تا بمیرم
کز دیدن روزگار سیرم
دیری ست که در زمانه ی دون
از دیده همیشه اشکبارم
عمری به کدورت و الم رفت
تا باقی عمر چون سپارم
نه بخت بد مراست سامان
و ای شب ،‌نه توراست هیچ پایان
چندین چه کنی مرا ستیزه
بس نیست مرا غم زمانه ؟
دل می بری و قرار از من
هر لحظه به یک ره و فسانه
بس بس که شدی تو فتنه ای سخت
سرمایه ی درد و دشمن بخت
این قصه که می کنی تو با من
زین خوبتر ایچ قصه ایچ نیست
خوبست ولیک باید از درد
نالان شد و زار زار بگریست
بشکست دلم ز بی قراری
کوتاه کن این فسانه ،‌باری
آنجا که ز شاخ گل فروریخت
آنجا که بکوفت باد بر در
و آنجا که بریخت آب مواج
تابید بر او مه منور
ای تیره شب دراز دانی
کانجا چه نهفته بد نهانی ؟
بودست دلی ز درد خونین
بودست رخی ز غم مکدر
بودست بسی سر پر امید
یاری که گرفته یار در بر
کو آنهمه بانگ و ناله ی زار
کو ناله ی عاشقان غمخوار ؟
در سایه ی آن درخت ها چیست
کز دیده ی عالمی نهان است ؟
عجز بشر است این فجایع
یا آنکه حقیقت جهان است ؟
در سیر تو طاقتم بفرسود
زین منظره چیست عاقبت سود ؟
تو چیستی ای شب غم انگیز
در جست و جوی چه کاری آخر ؟
بس وقت گذشت و تو همانطور
استاده به شکل خوف آور
تاریخچه ی گذشتگانی
یا رازگشای مردگانی؟
تو اینه دار روزگاری
یا در ره عشق پرده داری ؟
یا شدمن جان من شدستی ؟

ziba — Sat, 10 Jan 2009 08:21:18 GMT

سلام به قلبهای نا آرام

آسمان نیز ز سکوت دل من گرفته امشب، چه کنم؟

کاش بگرید
کاش بگرید تا از گریه او زمین تشنه نیز سیراب شود.
باران... باران... باران
آسمان راحت می گرید
به راستی زیباترین لحظه زندگیست بارش باران را نگریستن
و سالهاست که من به باراش قطره های باران می نگرم
و با ان آرام می شوم
سالهاست که من دردهای درونم را با صافی قطره های باران پاک می کنم
سالهاست که من به عشق باریدن باران اشک هایم را جمع کرده ام
سالهاست که من..
آه... حال باران است و من...
ولی این بار چه گویم
این بار تو نیستی و مرا دیگر قراری نیست
مرا تاب تماشای باران نیست،
مرا تاب مقاومت نیست،
می خواهم بگریم ،
اشک هایم کجایید دعوتم را بپذیرید و بیایید
بیایید که سخت محتاجم من امشب
آی با شما هستم...
باران هنوز می بارد

غرور

ziba — Tue, 21 Oct 2008 11:01:35 GMT

غرور نزاشت بهت بگم قد خدا دوست دارم

حالا نشستم یه گوشه دارم ستاره میشمارم

من آن گلبرگ مغرورم که میمیرد ز بی آبی

ولی با خفت و خاری پی شبنم نمی گردد

بلا جویان آن چشمی که با تیرو دو صد خنجر

به پیش هر کس و نا کس پی مرهم نمی گردد

زمین خاکیم اما غرورم کم نمی گردد

سرم از زیر بار آسمانها خم نمی گردد

غرور:غمگینی,رو دررو,واهمه,راستی

غمگینی برات میاره که فکر می کنی افسردگی داری منظور عشق است اگه به خاطر دوست داشتن کسی غرورتو زیر پا بزاری اگر قدرتو بدونه خوبه اگه ندونه داغونت کرده.

تا حالا عاشق شدید؟

هر کی تو زندگی یکبار عاشق می شه اینجوری:در طول حیات,بدنیا میایی,مادرت بزرگت می کنه بابات عزیزت می کنه جوون می شی چشمات بسته میشه بهشون می گی نمیشناسیمت تو کی هستی یه نفر تموم گوش و ذهنتو پر می کنه و گذشتتو از یادت می بره وقتی بزرگ می شی از عشقت شکست می خوری به بهانه ای بزرگ می شی می گی کاش به حر فاشون گوش داده بودم

فضول همیشگی :ستاره خاموش

رضای من دوستت دارم

ziba — Thu, 11 Sep 2008 19:06:47 GMT

زندگی نقطه سر خط

تلگرافی شده نامه ات

قلبمو مچاله کردی لای نقطه چین نامه ات

عزیزم نقطه ته خط برو با خیال راحت

به تو تقدیم این ترانه عوض جواب نامه ات

یا سی ودو حرف دلگیرمختصر مفید و ساده

گفتی که سایه عشقت از سرم زیاده

زیر درد رو خط کشیدی ضربدر زدی رو اسمم

تا بدونم که به عشقت تا که جون دارم طلسمم

عزیزم نقطه ته خط

برو با خیال راحت

ziba — Mon, 04 Aug 2008 07:39:08 GMT

خدا گریه ی ی مسافر رو ندید
دل نبست به هیچ کس و دل نبرید
آدم رو برای دوری از دیار
جاده رو برای غربت آفرید
جاده اسم منو فریاد می زنه
میگه امروز روز دل بریدنه
کوله باری که پر از خاطره هاس
روی شونه های لرزون منه
از تموم آدمای خوب و بد
از تموم قصه های خوب و بد
چی برام مونده به جز یه خاطره
نقش گنگی تو غبار پنجره
جاده آغوششو وا کرده رام
منتظر مونده که من باهاش بیام
قصه ی تلخ خداحافظی رو
می خونم با اینکه بسته هست لبام
پشت سر گذاشتن خاطره ها
همه ی عشق ها و دلبستگی ها
خیلی سخته ولی چاره ندارم
جاده
فریاد می زنه
بیا
پشت سر گذاشتن خاطره ها
همه ی عشق ها و دل بستگی ها
خیلی سخته ولی چاره ندارم
جاده
فریاد می زنه
بیا

شب شوم و تاریک

ziba — Fri, 11 Jul 2008 13:57:18 GMT

ziba — Tue, 10 Jun 2008 20:20:18 GMT

سلام به قلبهای ناآرام

شب از شبهای پاییزی ست
از آن همدرد و با من مهربان شبهای شک آور
ملول و سخته دل گریان و طولانی
شبی که در گمانم من که ایا بر شبم گرید ، چنین همدرد
و یا بر بامدادم گرید ، از من نیز پنهانی
من این می گویم و دنباله دارد شب
خموش و مهربان با من
به کردار پرستاری سیه پوش پیشاپیش ،‌ دل برکنده از بیمار
نشسته در کنارم ، اشک بارد شب
من اینها گویم و دنباله دارد شب
نویسنده:رضا

بزار بگن دیونه است

حرفاش چه عاشقونه است

بزار بگن که عشقش یه عشق بی نشونه است

بزار بگن که اشکاش مثال التماسه

یه وقت نگن که روحش ملتسمه نیازه

بزار بگن که دنیاش سیاه تر از زغاله

قرار بگن که مرگش

حرفیه که محاله

قسم به اشک مهتاب

به آخرین ستاره

به غربتی که هر شب

تو چشم من بیداره

از این گلایه کم کن

که زندگی بهونه است

تو امتداد این شهر

این اخرین نشونه است

قسم به اشک چشمام که مثل شب سیاه یه

روز میاد می بینی

زندگیمم سیاه

نویسنده:ستاره خاموش

طعم تلخ

ziba — Wed, 30 Apr 2008 08:28:18 GMT

سلام به قلبهای ناآرام

من عشقم رو خیلی وقته تو جنگل سیاهی دفن کردم

که دیگه عاشق نشم .دیگه داستانهای عاشقانه

برام معنی نداره.دیگه نمی تونم عاشق کسی بشم تا ابد

این عشقم داخل این جنگل می مونه

مردم دوست دارن که همیشه اونارو فریب بدن تا از خیلی چیزها فرار کن

نگین که اینجوری نیست.اینجوری خودشون رو آروم می کنن شما اگه حقیقت رو

بگین حرف شما رو باور نمی کنن ولی اگه فریبشون بدین اونا بدون فکر باور می کنن.

می خوام بدونم که این کار درست.که همیشه به فکر فریب دادن مردم باشن.

الان خیلی ها می گن نه اینجوری نیست ولی هست

یه کم به دور و اطرافتون نگاه کنین متوجه می شین.

حتی مردم خودشون روهم فریب می دن چه برسه به اطرافیانشون.

حالا شما فکر کنین که یه نفر رو که خیلی دوست داشتین به شما

دروغ بگه شما بعد که می فهمین میگن من تو رو بخشیدم ولی

شما هم دارین ظاهر رو حفظ می کنین وشما هم دارین دروغ می گین

چون وقتی که دوباره یاد اون ماجرا می افتید اون طرف رو تو دلتون سرزنش

می کنین.پس شما هم فرقی با اون ندارین ....

حرف دوست ودوست داشتن شد.

ادمها به راحتی به یگ دیگه می گن دوست دارم .

ولی نمی گن که ما قبل ازاینکه این حرف رو

بزنیم یکی دیگه رو دوست داشتیم .منم معتقد هستم که باید

یه موقعیییت جور بشه وادم ازاول نمی تونه کسی رو دوست داشته باشه

چون که از روز اول که اونو ندیده که دوستش داشته باشه

ولی من می گم تا وقتش باید ادم اصالت خودش رو حفظ کنه و به

هر نامردی نگه من تو رو دوست دارم

.بعد ها هم یه نفر دیگه رو که دید دور همه رو خط بکشه.

چون که اون طرف که نمی دونه !!!وشما هم به دروغ بهش گفتین دوست دارم.

ادمی که قبلش با کسی دیگه بوده با خیلی ها ...بوده و هر کاری رو می کرده

شما الان باور می کنین که شما رو دوست داره نه من می گم باور نکنین .ادمی که به هر کی میرسه

یه چیزی میگه .

همین جوری که شما رو دوست داره بقیه رو هم دوست داشت.یه بار هم حقیقت رو بگین ...

فکرکردین چرا به شما می گه دوست دارم نه کی فکر کردین.

نه نگین که دوست داشتن دلیل نمی خواد خوب هم می خواد .

امیدوارم حرفهای خودم رو به اونایی که می خواستم زده باشم

به امید اینکه یه رو شما هم واقعا یکی رو دوست داشته باشین

منم اگه جای بعضیها بودم می رفتم توبه می کردم.که چرا

بعضیها رو سر کار گذاشتم.

در ضمن این کلمه دوست دارم رو هم الکی خرجش نکنین..

بهار را باور کن

ziba — Thu, 27 Mar 2008 07:51:53 GMT

باز کن پنجره ها را،که نسیم

روز میلاد اقاقی ها را

جشن می گیرد

وبهار

روی هر شاخه،کنار هر برگ

شمع روشن کرده ست.

همه چلچله ها بر گشتند

و طراوت را فریاد زدند

کوچه یک پارچه آواز شده ست

و درخت گیلاس

هدیه جشن اقاقی ها را

گل به دامن کرده ست.

باز کن پنجره را،ای دوست

هیچ یادت هست

که زمین را عطشی وحشی ساخت؟

برگ ها پژمردند؟

تشنگی با جگر خاک چه کرد؟

هیچ یادت هست؟

توی تاریکی شبهای بلند

سیلی سرما با تاک چه کرد؟

با سرو سینه گل های سپید

نیمه شب باد غضبناک چه کرد؟

هیچ یادت هست؟

حالیا معجزه باران را باور کن

و سخاوت را در چشم چمن زار بین

و محبت را در روح نسیم

که در این کوچه تنگ

با همین دستی تهی

روز میلاد اقاقی ها را

جشن می گیرد!

خاک،جان یافته است

تو چرا سنگ شدی؟

تو چرا اینهمه دلتنگ شدی؟

باز کن پنجره ها را

و بهاران را باور کن.

فریدون مشیری